Hz. Muhammed sallallahu aleyhi ve sellemin mucizesi Kur­‘an-ı Ke­rim’dir. Kur’an-ı Kerim ile muha­tap olan herkes onu ge­tiren kişinin bir  elçi olması gerektiğini anlar. Çünkü o, bir in­sanın yazabile­ceği bir kitap değildir. Bu, aynen Hz. İsa aleyhissela­mın Allah’ın izniyle ölü­leri diriltmesi, kuş heykeli yapıp Allah’ın izniyle üfü­rünce canlı hale gelmesi; Hz. Salih aley­hisse­lamın Allah’ın izniyle kaya­dan bir deve çıkarması gibi insanı etkileyen bir muci­zedir. Ama kuşun uçmasın­dan, dirilen kişinin tekrar ölme­sin­den ve devenin kesilmesinden sonra ge­len insan­lar için bunlar birer mucize olma özelliğini yitirmiş olur.

Kur’an-ı Kerim’in mucizeliği süreklidir. Onu dün­ya­nın neresinde, kim okur ve manasını anlarsa bunun bir insan eseri olamayacağını ve onu geti­ren kişinin Allah'ın  elçisi ol­ması gerek­tiğini kavrar. Al­lah Teâlâ Kur’an-ı Kerim’i koru­mayı bizzat üst­lenmiş olduğundan artık kıya­mete kadar Kur’an mu­cizesi devam edecektir. Kur’an devam et­tikçe Hz. Muhammed'in Allah'ın son elçisi olduğuna inanma mecburi­yeti de devam edecektir. Artık yeni bir  elçiye ihtiyaç kal­mamıştır.

İşte Hz. Muhammed'e varis ola­cak alimin yapacağı şey, insanları Kur’an'a çağırmak­tır. Eğer Kur’an’ın dışına çı­kılırsa elçiye varis olma kim­liği kaybolur.

Mucize konusu kitabın sonunda Kur'an'a Dönmek başlığı altında daha geniş olarak ele alı­nacaktır.