O kâfirlere, gerçekleri görmezlik edenlere gelince, onlar için
fark etmez, ister uyar, ister uyarma; inanacak değillerdir.
(Bakara 2/6)
Kelimenin kökü küfr ve küfûr’dur,
örtme anlamına gelir. İyi şeyleri örtmek kötü, kötü şeyleri
örtmek olur.
İyi ve doğru şeyleri örtüp
gizleyen, onların görülmesine engel olur. Arapça’da buna küfûr
veya küfrân denir. Bir çok kimse, kendine yapılan iyilikleri
görmek istemez. Bu, kötü bir şeydir. Allah Teâlâ şöyle
buyurur:
“Denizde başınıza bir sıkıntı gelse, yardıma çağırdığınız
herkes kaybolur; yalnız Allah kalır. Allah
sizi kurtarıp karaya çıkardı mı, yüz çevirirsiniz. İnsan,
yapılan iyiliği görmez.” (İsrâ
17/67)
“Allah, hain olan ve
yapılan iyiliği görmezlik edenlerin hiçbirini sevmez.”
(Hac 22/38)
Birçok insan bu hale düşer.
En kötüsü Allah
’ı, peygamberini ve Kitabını
görmezlikten gelmektir. İşte kâfirlik
budur. Allah Teâlâ şöyle
buyurur:
“Biz bu Kur’ân’da her örneği,
gerçekten, türlü biçimlerde verdik. Ama insanların çoğu, kolayca
bunları görmezlik eder.” (İsrâ
17/89)
Kâfir, sağlam bir
gerekçeye dayanmaz. Kendini savunmak zorunda kaldı mı,
gerçekleri saptırır. İblis
’in yoldan çıkması ile ilgili
âyetler bunun için iyi bir örnektir. Allah Teâlâ şöyle
buyurur:
Sizi yaratmıştık. Sonra
şekil vermiştik. Sonra meleklere: "Adem'e secde edin" demiştik.
Hemen secde ettiler, İblis
öyle yapmadı. O secde edenler
arasında yoktu.
Allah dedi ki:
"Emrettiğim zaman seni secdeden alıkoyan neydi?" "Beni ateşten,
onu çamurdan yarattın. Ben ondan üstünüm" diye cevap verdi.
(Araf 7/11-12)
İblis, Allah’ın emrini
görmezlikten gelerek Adem’e karşıymış gibi davrandı. Gerçeği
saptırıp nankörlüğünü gizlemeye çalıştı. Çünkü her şeyi Allah’a
borçlu
olduğunu biliyordu. Bunlar,
İblis’in şu sözlerinde gizlidir:
"Ben ondan üstünüm. Beni ateşten yarattın, onu çamurdan
yarattın." (Sad 38/76)
"Balçıktan, işlenebilen kara topraktan yarattığın insana
secde edemem."
(Hicr 15/33)
Hak ettiği ceza gecikmedi. Allah ona şöyle dedi:
"İn oradan! Orada büyüklenmeye hakkın yok. Defol! Sen
alçağın tekisin." (Araf 7/13)
İblis böyle kâfir oldu.
O, Allah
’ın varlığında ve birliğinde
şüphe etmiyordu. Ahiretin varlığını da kabul ediyordu. Çünkü
kovulmasından sonra şöyle yalvarmıştı:
"Rabbim! İnsanların tekrar dirilecekleri güne kadar bana
süre tanı." (Sad 38/79)
Allah’ın bir tek emrini
görmezlikten gelmesi, İblis
’in kâfir olması için
yetmiştir. İnsan da öyledir; bilmediği için değil, Allah’ın
emirlerini görmek istemediği için kâfir olur.
Bu çalışmada küfür kelimesine
“görmezlikten gelme”, “tanımama” bazen de
“kâfirlik
” anlamı verilmiştir.
Kötü ve yanlış şeyleri
örtüp gizlemek iyiliktir. Onları Allah da gizler. O şöyle
buyurur:
“Yasaklandığınız şeylerin büyüklerinden sakınırsanız, öbür
günahlarınızı örteriz. Sizi güzel bir konuma sokarız.”
(Nisâ 4/31)
“İnananlar ve iyi işler
yapanlar... Onların kötülüklerini elbette örteriz.
İşlediklerinin en güzeliyle onları ödüllendiririz.”
(Ankebût 29/7)
“Müminler! Eğer Allah’tan sakınsanız,
o size doğruyu eğriden ayırma gücü verir. Suçlarınızı örter.
Sizi bağışlar. Allah büyük ikram sahibidir.”
(Enfâl 8/29)