Yakub ölüm döşeğinde iken, orada olmalıydınız. O gün oğullarına: "Benden sonra neye kul  olacaksınız?" diye sordu. Onlar: "Senin İlahına kul olacağız! Ataların İbrahim , İsmail ve İshak'ın İlahına; o tek İlaha. Biz, zaten, ona teslim olmuş kimseleriz" dediler. (Bakara 2/133)

Soru bir şeyi, ya öğrenmek ya da kabul ettirmek için sorulur. Öğrenmek için sorulana tasavvur, diğerine tasdik sorusu denir. Mesela “Hasan mı geldi?” sorusu, gelenin kim olduğunu öğrenmek için sorulabileceği gibi Hasan’ın gelip gelmediğini onaylatmak için de sorulabilir.

Daha farklı amaçlarla da soru sorulabilir. Bunların en yaygın olanları şunlardır:

1-           Bir şeyin varlığını pekiştirmek için soru (İstifham-ı ikrârî).

Babanın oğluna, “Ben senin baban mıyım?” diye sorması böyledir.

2-     Bir şeyin yokluğunu pekiştirmek için soru (İstifham-ı inkârî).

Yabancı birine, “Ben senin baban mıyım?” diye sorulması böyledir.

3-     Örnek vermek için soru (İstifhâm -ı temsîlî) .

Bu türden sorular, anlatılacak olaya muhatabın ilgisini çekmek için teşvik kalıbı ile sorulur. Mesela “Bize yanlış yapana nasıl ders verdiğimizi öğrenmek ister misiniz?” sorusu böyledir. Arapça’da buna, tenbîh , vaîd veya tehdît  ... amaçlı soru denir[1]. İstifham-ı temsîlî terimi, bunların hepsini içerdiği için, tercih edilmiştir.

Kur’ân ’da bu tür sorular çoktur. Yukarıdaki âyette de böyle bir soru vardır. Bu gibi âyetlere meal verilirken, sorunun şekline değil, amacına dikkat edilmiştir.