منَ الَّذِينَ هَادُواْ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَكِن لَّعَنَهُمُ اللّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلاَ يُؤْمِنُونَ إِلاَّ قَلِيلاً

Kimi Yahudiler  kelimeleri yerlerinden tahrif  ederler (yerleşik anlamlarından kaydırırlar). “سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا” “وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ” bir de “رَاعـِنَا“ derler. Bunu dillerini bükerek ve dine saldırarak yaparlar. Eğer bunların yerine “سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا”  “ " اسْمَعْ bir de “انظُرْنَا“ deselerdi elbette daha iyi ve daha doğru olurdu. Ama kâfirlik, gerçekleri görmezlik etmelerinden dolayı Allah  onları lanetledi. Artık  pek az inanırlar. (Nisa 4/46)

Âyette geçen üç cümleden her birinin iki anlamı vardır. Bunlar bir birine zıttır.

1-          “سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا” cümlesinin bir anlamı “dinledik  ve sıkı tuttuk ” diğeri ise “dinledik ve isyan  ettik ” şeklindedir. Çünkü (asâ  = عصى); hem isyan, hem de değneği tutar gibi tutma anlamına gelir[3]. Ulaşabildiğimiz tefsir  ve meallerde bu inceliğin tespit edilemediği görülmektedir.

Eğer “سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا” “Dinledik ve boyun eğdik ” deselerdi onu tahrif , yani başka anlama çekme imkanı olmayacağından daha iyi ve daha doğru olurdu.

2- “وَاسْمَعْ غـَيْرَ مُسْمَعٍ” cümlesinin bir anlamı, “lütfen dinle, sana söz söylemek haddimize değil ama..” diğeri ise “dinle, söz dinlemez adam[4]” şeklindedir. Eğer sadece “dinle” anlamına gelen, “"اسْمَعْ ifadesi kullanılsaydı başka anlama çekilemezdi.

3- “رَاعـِنَا“ cümlesinin anlamlarından biri “bizi güt” diğeri “bizi gözet” şeklindedir. "Bizi güt" sözünde bir iğneleme vardır. Yani "Sen bizi hayvan güder gibi gütmek istiyorsun, öyleyse güt." demiş olurlar. Dillerini biraz eğer, ayn harfini uzatarak raînâ  derlerse “bizim çoban” demiş olurlar. Eğer “انظُرْنَا“ deselerdi “bizi gözet” dışında başka anlama çekilemezdi.

Tahrifin başka şekilde olması Kur’ân , Tevrat  ve İncil  nüshaları  için mümkün değildir. Çünkü bu kitaplar milyonlarca insanın hafızasındadır ve sayısız baskısı bulunmaktadır.

Âyette yer alan,“... Bunu dillerini bükerek ve dine saldırarak yaparlar.” cümlesi tahrif  için kötü niyeti şart koşmaktadır. Yoksa birden faza anlam içeren bir sözle ilgili yanlış bir tercih veya dili dönmeyen yahut unutan kişinin âyeti yanlış okuması, tahrif kapsamına girmez.