Sığırın bir parçası ile o  ölüye vurun, dedik. İşte Allah  ölüleri böyle diriltir. Size belgelerini gösterir. Belki aklınızı kullanırsınız. (Bakara 2/73)

Sığırın parçası  ile, sadece uyuyan uyandırılabilir yoksa ölü diriltilmez. Ama âyetler, ölü ile uyuyanı aynı sayar. Ölüm  bir uyku, kabir uyuma yeri, öldükten sonra dirilme de uykudan kalkma­ gibidir. Bir âyet şöyledir:

"Geceleyin sizi öldüren ve gündüzün ne yap­tığınızı bilen odur. Sonra belirli süre doluncaya kadar gündüzün sizi kaldırır."  (En'am 6/60)

Kıyâmetin anlamı kalkıştır. Öldükten sonra dirilme yataktan kalkış, sura  üfleme  de kalk borusunun çalması gibidir. Allah  Teâlâ şöyle buyurur:

"Sura üflenmiştir. İşte o zaman kabirlerinden Rablerine doğru koşup giderler. Yazık oldu bize! Bizi uyuduğumuz yerden kim kaldırdı? derler." (Yasin 36/51-52)

Yukarıdaki âyet, yeni öldürülmüş ve vücudu henüz bozulmamış kişinin diriltilmesinden bahsediyor. Allah  Teâlâ kudretiyle onun tahrip olmuş organını düzeltmiş ve ruhu o vücuda göndermiştir. İşte ölülerin yeniden dirilmesi böyle olacaktır. Önce kişinin vücudu canlı hale getirilecek sonra ruhu, uykudan uyanır gibi bedene döndürülecektir.  

İnsan, sulanmış topraktan (tîn) yaratılmıştır. Allah  Teâlâ şöyle buyurur:

Yarattığı her şeyi güzel yaratan odur. İnsanı yaratmaya tînden başlamıştır. Sonra onun soyunu süzülmüş bir özden, dayanıksız bir sudan yaratmıştır. (Secde 32/7-8)

Tîn , su ile toprağın karışmış halidir[1]. Su toprağa karışmazsa hayat olmaz. Bütün yiyecekler bu şekilde oluşur. Dolayısıyla sadece Adem değil, her insan topraktan yaratılmıştır. Gıdalardan süzülen bir öz, insan tohumunu oluşturur. Tohum  ana rahminde, topraktan gelen gıdalarla gelişir. Vücut ölünceye kadar toprak ve su ile beslenir. Ondan ayrılan her şey, tekrar toprak olur.

A- İnsan Ruhu